Ontwikkelingen in de Delftse Toetspraktijk

In deze SSC-ICT publicatie wordt ingegaan op de functies van (digitale) toetsen als diagnose, leermiddel, voortgangscontrole en kwalificatieinstrument binnen de Delftse Toetspraktijk.

  • M.A. Keijzer-de Ruijter (2011). Ontwikkelingen in de Delftse Toetspraktijk. De (digitale) toets als diagnose, leermiddel, voortgangscontrole en kwalificatieinstrument. TU Delft, Delft. [Download

Voorwoord - door Hans Tonino

Terwijl u dit leest, waarschijnlijk ergens in het najaar van 2011 of misschien in het voorjaar van 2012, is de TU Delft druk bezig haar onderwijs op een geheel nieuwe leest te schoeien. De aanleiding voor deze hervorming is het uitermate lage rendement van onze opleidingen. In deze tijd van economische problemen is het immers niet meer te verantwoorden waarom studenten zo lang over hun studie doen. Om die reden is onlangs het Project Studiesucces gestart waarmee de rendementen van het onderwijs drastisch moeten worden verbeterd.

De vraag is dus “Hoe passen we ons onderwijs zo aan dat de rendementen serieus gaan stijgen?” Nadat ik het als een van de eersten heb mogen lezen, kom ik tot de conclusie dat er ten aanzien van deze vraag waardevolle en bruikbare ideeën zijn te vinden in dit boekje. Hoewel het thema ervan digitaal toetsen is, komt het onderwerp “toetsen” er in zijn volle breedte aan bod. Het onderwerp toetsen is erg
belangrijk. Zoals onderwijskundigen zonder aarzeling zullen beamen: als je een curriculum echt succesvol wilt maken, dien je het te voorzien van een goed toetsplan. Kortom, toetsen vormt het hart van het onderwijsproces. Digitale toetsen kunnen daarin een belangrijke rol vervullen, zoals die van tijdige feedback geven aan studenten ten aanzien van hun leerproces, om maar één voorbeeld te noemen.

Naast het willen aanpakken van de lage rendementen, zijn er minstens twee andere redenen om ons op digitaal toetsen te willen richten. De eerste reden is het stijgend aantal studenten dat we jaarlijks binnenkrijgen, terwijl de overheidsinkomsten dalen. Digitale toetsen kunnen ons helpen het toetsen efficiënter in te richten. Zoals de pilots die in dit boekje zijn beschreven, laten zien, zitten hier nog haken en ogen aan. Maar wat is er mooier voor een Technische Universiteit dan een technische uitdaging? Ik denk dat het de taak is van een TU om bij dit soort technologieën een voortrekkersrol te vervullen.

De tweede reden is de ambitie van de TU Delft om geheel digitale opleidingen te willen aanbieden. Bij een geheel digitale opleiding in het kader van OpenCourseWare, behoort het digitaal afnemen van toetsen en dat zelfs ook op afstand. Wederom een uitdaging waarmee de TU Delft haar internationale positie kan verstevigen.

Wat heeft dit boekje u tenslotte allemaal te bieden?
Allereerst wordt een mooi overzicht gegeven van de verschillende functies van toetsen: als diagnose, als leermiddel, als voortgangscontrole, en als kwalificatie. Dit theoretische kader geeft de lezer het juiste gereedschap om de gepresenteerde casussen of pilots te kunnen plaatsen in het brede landschap van toetsen. Vervolgens worden, gerangschikt naar de genoemde functies, de verschillende casussen op een stilistisch speelse manier beschreven. Zo is de tekst bijvoorbeeld doorspekt met quotes van de betrokken docenten. Een leuke manier om de lezer te enthousiasmeren. De casussen laten zien dat de TU Delft een groot potentieel heeft aan docenten die bereid zijn te experimenteren met nieuwe onderwijs- en toetstechnieken om zodoende hun onderwijs te verbeteren. Natuurlijk mogen we niet vergeten dat dit alles wordt mogelijk gemaakt door OC Focus, de technische ondersteuning vanuit ICT en de praktische ondersteuning door E-learning Support (ELS)!

Ik raad u aan snel verder te lezen en daardoor geïnspireerd te raken.
Dr. ir. J.F.M. (Hans) Tonino 

© 2017 TU Delft

Metamenu